کلافه ام

از تکرار بعضی حرفا... از بعضی قول های بدون عمل... از تغییری که هیچ وقت رخ نمیده!

دیگه امیدی به تغییر بعضی رفتار ها ندارم... باید بپذیرمشون، هر چند که خیلی عذابم میده...

از همه آدم های این فضای مجازی متنفرم

دلم میخواد همه شون رو با دستای خودم خفه کنم

به خصوص دخترهای مجرد ترشیده ای که ادعای مذهبی بودن دارن

آرزو میکنم به زودی یکی پیدا بشه و همون طور که خودشون بقیه رو عذاب میدن، عذابشون بده

دعا میکنم که حتی یک لحظه هم طعم خوشبختی رو نچشن

دنیا همین جوری نمی مونه

دنیایی که کاش برای من زودتر تموم بشه.

.

پ ن:قول داده بودم وقت ناراحتی ننویسم. اما این حرفا از رو عصبانیته نه ناراحتی